غمت

رسيده ام به تباهى به انتها به غمت
منم كه گم شده تنها به راه پيچ و خمت

دلم شكسته برايت نمى شود ترميم
چنان كه زلزله آمد به جان شهر بمت

فداى خنده ى چشمت تمام ثانيه هام
كسى چنين نخريده بهاى بيش و كمت

تو رفته اى به سلامت ببين چه مى لرزم
ميان سردى بهمن خوشا هواى دمت

تو حال قافيه ها را به گريه مى فهمى
كه شعر بى تو بسوزد و بشكند قلمت

#نسيم_عطايى